Astrid Blaauw bij aanbieding Medische Paragraaf aan Fred Teeven

afbeelding van Bestuur

Op 6 juni 2012 werd in Den Haag officieel de Medische Paragraaf bij de Gedragscode Behandeling Letselschade gepresenteerd en uitgereikt aan staatssecretaris Teeven. Onder het toeziend oog van deelnemers, belangstellenden en pers lichtte professor Arno Akkermans de tot totstandkoming van de Paragraaf toe. Astrid kreeg vervolgens de gelegenheid om de visie van de GAV op de Medische Paragraaf te geven. Haar speech:


Geachte aanwezigen. Goedemiddag.
Allereerst mijn dank aan de LSR dat ik u hier namens de GAV onze visie op de Medische Paragraaf mag overbrengen.
Mijn naam is Astrid Blaauw, ik ben verzekeringsarts Register Geneeskundig Adviseur en werkzaam als medisch adviseur. Sinds 2009 ben ik voorzitter van de wetenschappelijke beroepsvereniging van medisch adviseurs, de GAV. Voluit de Nederlandse Vereniging van Geneeskundig adviseurs in Particuliere Verzekeringszaken.
De GAV heeft ongeveer 200 leden die werkzaam zijn als medisch adviseurs voor zowel belangenbehartigers als verzekeraars. Zelf legde ik in 1994 de eed af. De eed waarmee ik toetrad tot de beroepsgroep van artsen in Nederland. Ik kan me dat moment nog herinneren als de dag van gisteren. Een bijzonder moment voor iedere arts. Bijzonder omdat je er nadrukkelijk bij stilstaat welke verantwoordelijkheid je aanvaardt door het beroep van arts uit te gaan oefenen. Bijzonder omdat het afleggen van de eed het moment markeert dat je arts bent voor de rest van je leven. Altijd. Overal. 24/7. Ook thuis, op straat, op vakantie.
Hoewel de eed inmiddels is gemoderniseerd, is de kern die Hippocrates er 400 jaar voor Christus in legde ook de kern van de hedendaagse eed. Met zijn belofte aanvaardt de jonge arts dat hij altijd het belang van de patiënt voorop zal stellen en dat hij geheim zal houden wat hem is toevertrouwd. Hij belooft de geneeskundige kennis van zichzelf en anderen te bevorderen en zich open en toetsbaar op te stellen. Ook erkent hij zijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Dit illustreert dat op de schouders van iedere arts een grote verantwoordelijkheid rust. Waar hij zich in geen enkele omstandigheid van kan ontdoen.


Medisch adviseurs zijn artsen. Geen artsen die in hun dagelijks werk bezig zijn met het genezen van mensen, maar artsen die gespecialiseerd zijn in beoordelen van mensen in verzekeringszaken. In de letselschade met het beoordelen van het slachtoffer van een ongeval. Het slachtoffer is de patiënt.
Het is evident dat in het complexe krachtenveld van de letselschade waarin de medisch adviseur zijn taak heeft grote belangen spelen. Dat is een gegeven. Een feit.
Juridische, financiële, maatschappelijke, ethische, misschien zelfs politieke belangen.
Dat stelt extra hoge eisen aan de professionaliteit van de medisch adviseur. Want ook, of misschien wel juist, in dit krachtenveld is de medisch adviseur verantwoordelijk voor het waarborgen van de privacy van het slachtoffer (het medisch geheim) en moet het slachtoffer kunnen rekenen op onafhankelijkheid van de medisch adviseur die zich transparant en toetsbaar opstelt. Dit vereist dat een medisch adviseur grondig en gericht moet zijn opgeleid en zich voortdurend laat bij- en nascholen in de medische beoordeling van letselschade.

Ook in de opleiding van medisch adviseurs spelen wij als beroepsvereniging een nadrukkelijke rol, nemen wij onze verantwoordelijkheid. De nu voorliggende versie van de Medische Paragraaf laat zich niet duidelijk uit over de opleidingseisen van de medisch adviseur. Toch zal iedereen begrijpen dat medische adviezen in het ingewikkelde veld van de letselschade een bijzondere expertise vergen. Als beroepsvereniging hebben wij een duidelijke visie op deze vereiste expertise, ontwikkelen wij onderwijs en dragen wij bij aan de specialisatie van medisch adviseurs. Wij hopen dat de professionalisering van ons vak ook zijn weerslag zal vinden in een volgende versie van de Medische Paragraaf.

Speerpunt bij het opstellen van De medische paragraaf is van meet af aan “het slachtoffer centraal” geweest. Dat in het verleden het slachtoffer, de patiënt, niet altijd centraal stond is eigenlijk onbegrijpelijk. Het gaat toch om het slachtoffer? Zonder slachtoffer geen zaak. Zonder slachtoffer geen medisch traject.
Maar hoe kwam dat dan? Hoe kwam het dat een slachtoffer geen patiënt meer was maar een schade, een dossier werd? Een centimeters dik dossier vol brieven, meningen, meningsverschillen. De persoon, het slachtoffer zelf, en daarmee de menselijke kant sneeuwde onder en werd verdrongen naar de achtergrond. Vergeten werd dat zich achter dat dossier nogal eens menselijk drama afspeelt. Slachtoffer zijn van een ongeval is altijd vervelend, zeker als daarbij letsel wordt opgelopen. Dat afwikkeling van de schade traag en onduidelijk verloopt doet dan extra pijn. Iedereen was het er over eens. Dat moest anders. De rollen van alle betrokkenen moesten duidelijk worden beschreven.
Het medisch traject moet vlot, transparant en zorgvuldig verlopen.
Zonder onnodige belasting voor de patiënt.
Het slachtoffer moet er op kunnen vertrouwen dat zijn gegevens aan de zijde van zowel de belangenbehartiger als de verzekeraar worden beheerd en geïnterpreteerd door een goed opgeleide, onafhankelijke medisch adviseur.

Iedere arts is in de uitoefening van zijn beroep gehouden aan de eed. Een medisch adviseur is in de uitoefening van zijn vak daarnaast gehouden aan de beroepscode.
De GAV, als wetenschappelijke beroepsvereniging, hecht grote waarde aan deze beroepscode voor medisch adviseurs waarin de genoemde kernwaarden zoals onder andere onafhankelijkheid en toetsbaarheid worden ondersteund.

Met het verschijnen van de medische paragraaf is de rol van de arts in het medisch traject weer helder. Het medisch traject is medisch.
De medische paragraaf legt de verantwoordelijkheid voor het medisch traject terug waar die hoort, bij de dokter.

In verband met deze bijeenkomst werd onze voorzitter geinterviewd door Mednet. Het nieuwsbericht van Mednet vindt u hier

Desk02 theme